W związku z uznaniem roku 2010 rokiem Fryderyka Chopina, Stowarzyszenie Obszary Kultury zrealizowało projekt „Fryderyk Chopin i jego muzyka - drama edukacyjna”.

W projekt zaangażowali się nauczyciele szkół specjalnych, uczniowie i ich terapeuci oraz nauczyciele i uczniowie szkół ogólnodostępnych. Wśród dzieci uczestniczących w projekcie znaleźli się uczniowie niepełnosprawni wzrokowo, ruchowo, słuchowo i intelektualnie.

Projekt miał na celu pogłębienia wiedzy o Fryderyku Chopinie, jego życiu i muzyce, ale nie w sposób tradycyjny, tylko poprzez dramę, umożliwiającą spotkanie z Chopinem niejako „na żywo”. Uczniowie poznają rzeczywiste sytuacje z życia pianisty. Metoda dramy pozwala im wyobrazić sobie przeżycia, rozterki i tęsknoty kompozytora, stwarzając równocześnie możliwość doświadczenia fenomenu Chopina, jego muzyki i związku z Ojczyzną.

Rozbudzając zainteresowanie muzyką Chopina, pozwolono uczestnikom odnaleźć w niej wartości narodowe i uniwersalne.

Ponadto celem projektu było również upowszechnianie wśród uczniów, nauczycieli i terapeutów dramy jako metody pozwalającej na rozwijanie kreatywności i ekspresji twórczej. W ramach projektu powstał także profesjonalny spektakl „Pokój w błękicie; Sand-Chopin”. Podsumowanie projektu odbyło się w Poleskim Ośrodku Sztuki, a zajęcia okazały się fascynującym przeżyciem.

Projekt realizowany w ramach programu GRUNDTVIG 2011-2013

Mamy XXI wiek. Liczba uchodźców to dwadzieścia dwa miliony osób rozrzuconych po całym świecie. Można ich znaleźć wszędzie, gdzie łamane są prawa człowieka, gdzie trwają prześladowania na tle religijnym, etnicznym, społecznym czy politycznym. Stowarzyszenie Obszary Kultury rozpoczyna prace nad projektem dotyczącym uchodźców, migracji i ludzi zagrożonych wykluczeniem społecznym. Uczestnicy zajęć dowiedzą się, jak wygląda kwestia praw człowieka w Unii Europejskiej i podzielą się wiedzą dotyczącą procesu integracji uchodźców.

Trzeba pamiętać, że uchodźcy to ludzie tacy sami jak my, ale pozbawieni własnych domów, rodzin i przyjaciół. Ludzie, którzy doświadczyli ogromnego bólu, strachu, sponiewierania.

Projekt realizowany we współpracy z wieloma instytucjami niosącymi pomoc ludziom niepełnosprawnym, imigrantom i uchodźcom, ma za zadanie uświadomić, w trakcie spotkań wykładów, warsztatów i kursów, jak można pomóc uchodźcom zaaklimatyzować się w nowym kraju i otoczeniu, zwłaszcza zaś dzieciom, których rozwój jest niezmiernie ważny. Trzeba bowiem pamiętać, że także w swoich ojczyznach, targanych wojnami czy nękanych głodem, nie miały zapewnionych warunków do rozwoju intelektualnego i społecznego. Należy im więc zapewnić opiekę i pozwolić wyrwać się z koszmaru, aby łagodnie mogły wejść w nową rzeczywistość. Należy też zadbać o opiekę medyczną, edukację i stworzyć im nowy dom.

W ramach projektu będą się odbywać zajęcia z kultury, strategii non-violence, solidarności, praw człowieka, aktywnego obywatelstwa oraz integracji międzynarodowej.

Uczestnicy szkoleń będą dyskutować o strategiach i metodach uświadamiania ludzi na temat poszanowania praw człowieka i zachęcania do tolerancji dla innych narodów i kultur.

Instytucje, biorące udział w projekcie, popularyzują ideę integracji europejskiej i tolerancji, wspierając swoimi działaniami osoby niepełnosprawne, mniejszości narodowe, uchodźców i dbając o ich prawa. Pracują nad poszerzeniem obszaru społecznej sprawiedliwości i zredukowaniem negatywnego wpływu nietolerancji i segregacji społecznej.

Okazuje się jednak, że społeczna integracja stwarza także pewne problemy, jak trudności ze znalezieniem miejsca do zamieszkania, dostępem do opieki medycznej i systemu edukacji. Dzieci nie mogą uzyskać podstawowego wykształcenia ze względu na legalne, społeczne i finansowe kwestie. Czasami nie znają języka kraju, w którym goszczą. A kiedy już chodzą do szkoły, głęboko doświadczają społecznego wykluczenia i niejednokrotnie są ofiarami ataków rasizmu.

Powstanie też książeczka, w której znajdą się informacje dotyczące społecznej integracji dzieci uchodźców i ich prawa do edukacji i rozwoju. Aby uzyskać obrane cele, należy wyszkolić ludzi i członków organizacji praw człowieka. Będzie temu służył podręcznik, który zostanie stworzony we współpracy z organizacjami partnerskimi.


                    Gdy zamieć wyje niczym wilk,

                    gdy w nocy mróz uderza,

                    nie zamykajcie, proszę, drzwi,

                    otwórzcie je na ścieżaj...

                    Bułat Okudżawa Tłum. Andrzej Mandalian

Partnerzy:

CEIPES                                                     -  Palermo, Włochy

Insan Haklari Arastirmalari Dernegi                        -  Ankara, Turcja

Asociatia Nationala a Specialistilor in Resurse Umane      -  Bukareszt, Rumunia

IMIR Institut fűr Migrations - und Rassismusforschung E.V  -  Hamburg, Niemcy

Klaipedos apskrities teisininku klubas                     -  Klaipeda, Litwa

AOF Randers                                                -  Randers, Dania

Respect Refugees Europe                                    -  Sant Adria de Besos (Barcelona),
                                                              Hiszpania

Svenska kyrkan, Örkelljunga församling                     -  Örkelljunga, Szwecja

 

grundtvig rgbmm

Projekt realizowany w ramach programu GRUNDTVIG – Uczenie się przez całe życie
2010 – 2012

Romowie i Sinti żyją na obszarze całej Europy a ich kondycja ekonomiczna, społeczna i edukacyjna jest zróżnicowana w zależności od regulacji prawnych i rozwiązań systemowych w konkretnych krajach. To, co niestety wspólne w postawach „przeciętnego europejczyka” to przejawianie oznak dezaprobaty i stosowanie niejednokrotnie szykan wobec tej mniejszości etnicznej. Także w obrębie codziennego języka używa się często dyskredytujących określeń i epitetów, traktujących Cyganów a priori jako obywateli „drugiej kategorii”, niegodnych zaufania, gorszych. Na rzecz tej mniejszości podejmowano różne działania, wobec których Romowie dystansowali się lub stawiali opór, albowiem nie odpowiadały ich naturze, mentalności, psychice. Dlatego też udział w projekcie, który dotyka tak delikatnej materii, wymaga od partnerów taktu i otwartości wobec różnic w postrzeganiu zjawisk społecznych, interpretacji prawa, kierowania się innymi normami i zasadami, bowiem Romowie, z istoty swej niezależni strzegą swej tożsamości, a ich obyczajowość ulega niewielkim modyfikacjom. Projekt może zatem stać się platformą wymiany myśli, opinii oraz pozwoli skonfrontować postawy na "styku kultur".

W przygotowaniu jest osobna strona poświęcona projektowi.

Organizacje  partnerskie:

            
Föreningen Marieborgs Folkhögskola  -  Norrköping, Szwecja

Verein ARGE grenzen erzaehlen       -  Wiedeń, Austria

bildung + kunst = Heiterkeit e.V    -  Schefflenz, Niemcy

Institut für Sozialarbeit           -  Töschling, Austria

Witchford Village Collage           -  Witchord Ely, Wielka Brytania

 

grundtvig rgbmm

 

Warsztaty realizowane w ramach programu GRUNDTVIG

W dniach 15-22 czerwca 2011 roku Stowarzyszenie Obszary Kultury gościło dziesięciu zagranicznych uczestników warsztatów „Wiklina – Żywe Medium Sztuki i Tradycji”. Warsztaty skierowane były do osób chcących poznać sztukę dawnego rzemiosła wikliniarskiego i rozwinąć swoje zdolności artystyczne.

Program warsztatów skupiał się głównie na nauce wyplatania z wikliny. Ich uczestnicy poznali formy, ściegi i sploty, co pozwoliło im własnoręcznie wyplatać także inne przedmioty niż tylko popularne kosze. Wiedzę o rodzajach wikliny, sposobach jej przetwarzania i konserwacji zdobyli od prowadzącej warsztaty pani Teresy Maciejak.

Mieli także okazję uczestniczyć w prezentacjach dotyczących powiązań rzemiosła wikliniarskiego ze sztuką. Ponadto dzięki trwającemu równocześnie IX Międzynarodowemu Plenerowi Wikliniarskiemu, spotkali się z artystami tworzącymi w wiklinie i wzięli również udział w otwarciu towarzyszących plenerowi wystaw A. Błaszczyk-Zych i Jo Wintera.

Dodatkową atrakcją warsztatów były wycieczki do Muzeum Archeologiczno-Etnograficznego, Ogrodu Botanicznego, Konarzewa oraz do miejsc związanych z historią i tradycją tkacką Łodzi, czyli do Centralnego Muzeum Włókiennictwa, Pałacu Poznańskich – Muzeum Miasta Łodzi, Muzeum Kinematografii.

W rezultacie uczestnicy warsztatów nauczyli się wyplatać różne formy z wikliny, zapoznali się z historią i tradycją rzemiosła wikliniarskiego oraz wykorzystaniem wikliny i innych naturalnych materiałów w sztuce współczesnej, rozbudzili swoją kreatywność, poszerzyli wiedzę na temat kraju i goszczącego ich miasta, zintegrowali się z kolegami również w pracy artystycznej, nawiązali kontakty z lokalną społecznością i artystami.

Efektem warsztatów była wystawa prac poszczególnych uczestników oraz wspólnego dzieła - łodzi wypełnionej symbolami narodowości uczestników, a także fotografii zrobionych uczestnikom podczas pracy i wycieczki na plantację wikliny do Konarzewa.

grundtvig rgbmm

O projekcie

Projekt realizowany w ramach programu GRUNDTVIG październik 2009 – czerwiec 2011

Projekt rozpatruje zmiany zachodzące w poszczególnych społeczeństwach i ich konkretne oddziaływanie na indywidualne biografie kobiet ponad pięćdziesięcioletnich. Ich potencjał zawodowy, umiejętności organizacyjne w dziedzinie społecznej i rodzinnej jest ogromny, a w praktyce nie wykorzystywany lub marginalizowany. Istotnym dla uczestników projektu jest nadanie umiejętnościom kobiet tego pokolenia nowych wartości oraz rozwinięcie umiejętności prowadzenia dialogu z młodszym pokoleniem.

 

Przebieg projektu    

Rozpoczęliśmy realizację projektu spotkaniem w Wiedniu (15-18 października 2009). Podczas zorganizowanych tam warsztatów omówione zostały metody przeprowadzania wywiadów biograficznych oraz ustaliliśmy katalog pytań. Podjęliśmy także decyzję o wydaniu wspólnej książki. Przez kolejne miesiące każda organizacja partnerska przeprowadziła przynajmniej po dwa wywiady z kobietami z różnych środowisk i w różnym wieku. Rozmowy te zostały zapisane w formie plików audio.

W marcu 2010 roku odbyło się spotkanie w Izmirze, w Turcji (11-14. 03.) Opowiedzieliśmy o swoich doświadczeniach w przeprowadzaniu wywiadów biograficznych, o metodach typowania osób do rozmów. Wzięliśmy udział w warsztatach na temat tradycyjnego rzemiosła kultywowanego przez tureckie kobiety.

W kwietniu i maju dokonaliśmy transkrypcji przeprowadzonych wywiadów.

Spotkanie w Norrköping, w Szwecji odbyło się w dniach 10-13 czerwca 2010 roku. Braliśmy tam udział w warsztatach literackich - „Jak przekształcić wywiad w opowiadanie?”

Spotkanie w Brnie, w Czechach odbyło się w dniach 23-26 września 2010 roku. Wzięliśmy udział w sesji na temat „Sytuacja społeczna i ekonomiczna młodych kobiet w Czechach”.

W Bratysławie (Słowacja) spotkaliśmy się w dniach 10-13 marca 2011 roku. Podczas wizyty przedyskutowaliśmy proces wydania wspólnej książki (projekt okładki, noty biograficzne, korekta, wybór drukarni, nakład, sposoby rozpowszechniania). Spotkaliśmy się także z grupą matek dzieci niepełnosprawnych z ośrodka w Malacku.

Finałowe spotkanie uczestników projektu odbyło się w Łodzi w dniach 9-12 czerwca 2011 roku. Koordynatorka, Angelika Brechelmacher z Uniwersytetu Klagenfurt podsumowała naszą dwuletnią współpracę, zaprezentowała roboczy wydruk książki i wyraziła nadzieję na kontynuowanie i rozwijanie tematyki projektu. Spotkaliśmy się również z Izabelą Czyżewską-Durałą, matką niepełnosprawnego syna, tłumaczką książki Axela Braunsa „Barwne cienie i nietoperze. Życie w autystycznym świecie”.

Wspólna książka zatytułowana „Hidden Stories. Female Life Paths across Europe” została, staraniem Stowarzyszenia Obszary Kultury wydrukowana w sierpniu 2011 roku i rozesłana do wszystkich partnerów projektu.

Nasze Stowarzyszenie chcąc jak najpełniej zobrazować tematykę projektu zorganizowało spotkania, prezentujące literacką formę autobiografii znanych kobiet. Gościliśmy Zofię Turowską z książką „Fotobiografia” - opowieść o Zofii Nasierowskiej, Małgorzatę Niezabitowską, która opowiedziała historię swojej rodziny w książce „Składana wanna”, Ewę Kuryluk z autobiograficznymi książkami „Goldi” i Frascati” oraz Romę Ligocką z malarsko-literacką opowieścią o swoim życiu (album „Róża. Obrazy i słowa”). Zaprosiliśmy także psycholożkę Zuzannę Celmer, z którą nasi goście rozmawiali o potrzebie samorealizacji i konieczności pozazawodowej aktywności (tytuł spotkania - „Żyję z pasją”).

We wrześniu 2010 roku zorganizowaliśmy warsztat pod nazwą „Teatr rodzinny”. Poprowadzony został przez nauczycielkę dramy – Hannę Gzellę. Zaprezentowano metody werbalne i niewerbalne w komunikacji międzypokoleniowej (dzieci-rodzice, dziadkowie-wnuczęta).

Oprócz dwóch wywiadów, które zostały zamieszczone w książce przeprowadziliśmy dodatkowo wywiad z matką niepełnosprawnego syna oraz szereg rozmów z polskimi emigrantkami, mieszkającymi w Szwecji. Jest to gotowy materiał do dalszej naszej pracy z możliwością wykorzystywania metody wywiadów biograficznych.

 

Pliki do pobrania    

Wywiad pierwszy
Wywiad drugi

 


Partnerzy    

Institut für Wissenschaftskommunikation und Hochschulforschung  -  Wiedeń, Austria

Institut für Interkulturelle Kompetenz e.V.                     -  Reutlingen, Niemcy

Norrköpings Stadsmuseum                                         -  Norrköping, Szwecja

Český Svaz Žen, Jihomoravská Krajská Organizace                 -  Brno, Czechy

Çigli Sosyal Yardimalaşma ve Dayanişma Vakfi                    -  Izmir, Turcja

Združenie Žien Slovenska                                        -  Bratysława, Słowacja

 

grundtvig rgbmm